Papuga śpiewająca (Psephotus haematonotus) należy do najbarwniejszych przedstawicieli australijskich papug. Dzięki małym wymaganiom i łagodnemu charakterowi zdobyła sympatię zarówno doświadczonych hodowców, jak i początkujących. Jest aktywna, łatwo się przystosowuje, a jej melodyjne „śpiewanie” wprowadza w każdej wolierze przyjemną, spokojną atmosferę. Choć w naturze zamieszkuje suche obszary Australii, w warunkach hodowlanych bardzo dobrze czuje się również w naszym klimacie.
Pochodzenie i środowisko naturalne
Papuga śpiewająca pochodzi z Australii, głównie z terenów Queenslandu, Nowej Południowej Walii i Australii Południowej. Zasiedla sawanny, otwarte stepy, obrzeża pól uprawnych oraz parki w pobliżu ludzkich osiedli. W naturze tworzy mniejsze stadka i często przebywa na ziemi, gdzie zbiera nasiona traw i zbóż. Uważana jest za gatunek pospolity i dobrze przystosowany, który potrafi sobie poradzić także na bardziej suchych terenach z ograniczonym dostępem do wody.
Wygląd i rozpoznawanie płci
Papuga śpiewająca dorasta do około 27 cm długości wraz z ogonem. Samiec jest wyraźnie i efektownie ubarwiony – ma zielone ciało, niebieskozieloną głowę oraz charakterystyczną czerwoną plamę na grzbiecie, która jest jego główną cechą rozpoznawczą. Samica jest skromniej ubarwiona, w stonowanych odcieniach zieleni i bez czerwonej plamy. W hodowlach spotyka się również liczne mutacje barwne – odmiany niebieskie, żółte czy oliwkowe, wyhodowane przez wieloletnią, ukierunkowaną selekcję.
Charakter i zachowanie papugi śpiewającej
Papugi śpiewające są ruchliwe, ciekawskie i dość towarzyskie. Najlepiej czują się w parze lub w małej grupie. Hodowla pojedynczej sztuki nie jest zalecana – brak kontaktu z innymi papugami może prowadzić do frustracji i niepokoju. W okresie lęgowym samce stają się wyraźnie bardziej terytorialne, dlatego pary warto wtedy od siebie oddzielić.
Pod względem komunikacji nie zalicza się ich do gatunków „mówiących”. Nie powtarzają słów, ale mają przyjemny, melodyjny głos i chętnie wydają delikatne, śpiewne dźwięki, które brzmią miło nawet przy większej liczbie osobników w wolierze. Dzięki spokojnemu usposobieniu i łatwemu przystosowaniu są doskonałym wyborem dla początkujących hodowców.
Warunki hodowli i woliera dla papugi śpiewającej
Papuga śpiewająca należy do gatunków, które dobrze znoszą wahania temperatury i mogą być trzymane na zewnątrz przez cały rok. Woliera powinna być przestronna – najlepiej co najmniej 3 × 1 × 2 metry – aby ptaki miały wystarczająco dużo miejsca do latania. Niezbędna jest także część osłonięta, w której ptaki mogą schronić się przed deszczem czy wiatrem.
Dno woliery warto wysypać piaskiem lub innym naturalnym podłożem, ponieważ papugi chętnie spędzają czas na ziemi, szukając pożywienia. Wyposażenie powinno obejmować karmniki, poidła, żerdzie o różnej grubości, gałązki, kąpielisko i oczywiście budkę lęgową, jeśli planujesz rozmnażanie.
Do hodowli papug śpiewających idealnie nadają się aluminiowe woliery ALUHOBBY, które są lekkie, wytrzymałe i odporne na warunki atmosferyczne. Siatka z drutem o grubości 3 mm zapewnia odpowiednie bezpieczeństwo oraz długą żywotność konstrukcji. System modułowy umożliwia budowę woliery na wymiar, bez konieczności spawania, co jest bardzo praktyczne dla każdego hodowcy.
Dla maksymalnego bezpieczeństwa ptaków polecamy woliery w wykonaniu z czarnego eloksalu lub naturalnego aluminium. Powłoki komaxitowe nie są zalecane, ponieważ mogą stanowić potencjalne zagrożenie zdrowotne.
Żywienie i dieta papugi śpiewającej
Podstawę karmy stanowią mieszanki dla średnich papug z przewagą nasion traw. Można je uzupełniać ziarnem zbóż, senegalskim prosem, kukurydzą w fazie mlecznej dojrzałości, świeżymi warzywami i owocami. Ważnym elementem diety jest grit, który wspomaga trawienie, oraz kostka sepiowa – źródło wapnia.
W okresie lęgów warto podawać karmę jajeczną, aby wspomóc rozwój piskląt. Gałązki drzew owocowych służą nie tylko do skubania, ale również pomagają w ścieraniu dzioba. Wodę należy wymieniać codziennie, najlepiej w stabilnych, ceramicznych lub metalowych naczyniach.
Rozmnażanie i lęgi
Papuga śpiewająca stosunkowo łatwo rozmnaża się w niewoli. Samica najczęściej składa 4–6 jaj, które wysiaduje przez około 18–20 dni. W tym czasie samiec ją karmi. Po wykluciu pisklęta pozostają w budce około czterech tygodni, a następnie stopniowo się usamodzielniają. Para często tworzy trwały związek i trzyma się razem przez całe życie.
Zdrowie i długość życia
Gatunek ten należy do bardziej odpornych papug, dobrze znoszących także chłodniejszą pogodę. Przy właściwej opiece dożywa 10–15 lat.
Najczęstsze problemy zdrowotne wiążą się z higieną – papugi chętnie szukają pożywienia na dnie woliery, dlatego podłoże trzeba regularnie wymieniać i usuwać odchody. Zaniedbania w tym zakresie mogą prowadzić do pojawienia się pasożytów i infekcji bakteryjnych.
Papugi śpiewające mogą być również nosicielami wirusa PBFD lub chorować na chlamydiozę ptasią. Kluczem do profilaktyki jest czyste środowisko, zbilansowana dieta i wystarczająca ilość ruchu.
Cena papugi śpiewającej i jej zakup
Cena papugi śpiewającej zależy od ubarwienia, wieku i płci.
Za standardowe, naturalne mutacje papugi śpiewającej zapłacisz około 1 200–2 000 Kč, przy czym rzadsze odmiany barwne mogą być nawet dwukrotnie droższe. Przy zakupie zawsze wybieraj sprawdzonych hodowców, którzy udzielą informacji o pochodzeniu ptaka. Unikaj zakupu na targach bez jakiejkolwiek dokumentacji zdrowotnej.
Papuga śpiewająca to świetny wybór dla osób szukających atrakcyjnego, ruchliwego i przyjaznego ptaka, który nie wymaga skomplikowanej opieki.
Główne mutacje barwne papugi śpiewającej
- Zielona (naturalna) mutacja
Podstawowe, wyjściowe ubarwienie, z którego powstają wszystkie inne mutacje papugi śpiewającej. Jest dominujące, łatwe do utrzymania w hodowli i często używane do stabilizacji linii.
- Mutacja niebieska
Jedna z najbardziej pożądanych, powstaje przy braku żółtego pigmentu. Papuga śpiewająca – mutacja niebieska ma delikatne, chłodne odcienie; jest to mutacja recesywna, co ma znaczenie przy planowaniu kojarzeń.
- Lutino
Wyrazista, żółta mutacja z czerwonymi oczami. Papuga śpiewająca lutino jest ceniona za pastelowy wygląd i bardzo jasne, czyste tony barw.
- Albino
Powstaje z połączenia linii niebieskiej i czynnika ino. Papuga śpiewająca albino ma całkowicie białe upierzenie i czerwone oczy, uchodzi za wyjątkowo efektowną mutację.
- Opalin
Mutacja opalinowa zmienia sposób rozłożenia pigmentu. Papuga śpiewająca opalin ma jaśniejsze plecy, delikatniejsze barwy i ceniony efekt „siodełka”.
- Mutacje łaciate (pied)
Odmiany łaciate powodują występowanie białych lub żółtych nieregularnych plam. Papuga śpiewająca łaciata to niepowtarzalny osobnik – każdy ptak ma swój własny, unikalny rysunek.
- Mutacja pastelowa (dilute)
Mutacje pastelowe rozjaśniają ogólne ubarwienie. Papuga śpiewająca pastel sprawia wrażenie delikatniejszej, o mniej kontrastowych barwach, zachowując jednocześnie podstawowy ton kolorystyczny.
- Mutacja cinnamon (cynamonowa)
Cynamonowa mutacja zmienia czarne pigmenty na brązowe. Papuga śpiewająca cinnamon ma cieplejszy, miękki odcień, szczególnie atrakcyjny w połączeniu z innymi mutacjami.
8 ciekawostek o papudze śpiewającej
- Łacińska nazwa Psephotus haematonotus dobrze opisuje wygląd ptaka. Drugi człon, haematonotus, pochodzi od greckich słów haima (krew) i nōton (plecy) i odnosi się do charakterystycznej, intensywnie czerwonej plamy na grzbiecie samca.
- W naturze jest uznawana za najbardziej rozpowszechniony gatunek z rodzaju Psephotus, z populacją szacowaną na ponad 500 000 osobników.
- W środowisku naturalnym papuga śpiewająca większość czasu spędza na ziemi, gdzie wyszukuje nasiona i drobne części roślin.
- Jest doskonałym lotnikiem, który łączy proste, niskie przeloty z szybującym lotem tuż nad ziemią.
- W Australii często można ją spotkać w parkach, sadach i na obrzeżach miast, gdzie dobrze przystosowała się do życia w pobliżu ludzi.
- W naturze gniazduje nie tylko w dziuplach drzew, lecz także w otworach drewnianych słupów czy norach w ziemi, pozostawionych przez ssaki.
- Śpiew papugi śpiewającej jest delikatny i melodyjny, przypomina nieco świergot kanarków – dzięki temu gatunek ten świetnie nadaje się również do hodowli w domu.
- W praktyce hodowlanej ceni się ją za odporność, łatwe przystosowanie i nieskomplikowane lęgi, co sprawia, że jest jednym z najwdzięczniejszych gatunków dla początkujących.
Najczęściej zadawane pytania o papugę śpiewającą (FAQ):
Czy papuga śpiewająca mówi?
Papuga śpiewająca nie nauczy się mówić, ale wydaje przyjemne, melodyjne dźwięki przypominające delikatny śpiew. Jej głos nie jest natarczywy, dlatego gatunek ten nadaje się także do mieszkań i spokojnych przestrzeni.
Jak dużej woliery potrzebuje?
Zalecana jest woliera o wymiarach co najmniej 3 × 1 × 2 metry, aby ptak miał odpowiednio dużo miejsca do latania. Mniejsze klatki nadają się jedynie tymczasowo – papuga śpiewająca potrzebuje codziennej możliwości swobodnego lotu.
Ile kosztuje papuga śpiewająca?
Cena zazwyczaj wynosi od 1 200 do 2 000 Kč, w zależności od mutacji barwnej i wieku ptaka. Zawsze warto wybierać sprawdzonego hodowcę, który gwarantuje dobry stan zdrowia i właściwe warunki odchowu.
Czy może być hodowana na zewnątrz zimą?
Tak, papugi śpiewające są odporne i dobrze znoszą niższe temperatury. Wystarczy zapewnić im suche miejsce i osłonę przed wiatrem, do której mogą się schronić w chłodniejsze dni.
Jak długo żyje papuga śpiewająca?
Przy właściwej opiece i dobrej diecie zazwyczaj dożywa 10–15 lat. W optymalnych warunkach, z dużą ilością ruchu, może żyć nawet dłużej.
Z jakimi gatunkami może być trzymana razem?
Papuga śpiewająca najlepiej czuje się z przedstawicielami własnego gatunku – w parze lub małej grupie. Nie zaleca się łączenia jej z dużo mniejszymi ptakami, szczególnie w okresie lęgowym, kiedy staje się bardziej terytorialna.
Źródła informacji:
- https://cs.wikipedia.org/wiki/Papoušek_zpěvavý
- https://ebird.org/species/rerpar1
- https://www.birdsinbackyards.net/species/Psephotus-haematonotus
- https://datazone.birdlife.org/species/factsheet/red-rumped-parrot-psephotus-haematonotu